Fotoğrafım
Istanbul, Turkey
Hassas yürekler taşıyoruz. Camdan, çatlayan, buğulanan, kırılan.. Candan dost aramamız da bu yüzden. Camdan anlayan..

15 Aralık 2008 Pazartesi

Bir yol hikayesi - 1 / Gaziantep'e geliş

Bu yol hikayesi geçtiğimiz yıl, eski blogumda da yayınlanmıştı. O dönem çok fazla okuyan olmamasına güvenip affınıza sığınarak yeniden yayınlamak istedim. 5 gün sürecek bir dizi yazı bu. Ben de bu 5 günde Genel Müdürümün bayram diye gidip, yıllık izninin bir bölümüne çevirdiği tatili yüzünden üstüme devirdiği görevlerle biraz olsun baş edebilirim umarım. Yoksa hepinizden yardım istemek zorunda kalacağım ona göre:)

Çoktandır bir “yol hikâyesi “ yazmak istiyorum. Fakat, hem iş hem de yaşam koşuşturması içinde oturup satırları bir araya getirmeye fırsat olamadı bir türlü.
Hani, kalemim çok kuvvetli olduğundan değil yazmayı istemem. 50 sayfalık temyiz dilekçesi yazmak kolay gelir de, bir türlü günlük yaşama dair iki satır yazamam. Ama gezilesi görülesi yerler vardır. İz bırakır, anlatılması için insanın içinde dayanılmaz bir istek olur. Anlatacağım gezi hikâyesi o yerlere dair. Özetle Fırat’ın heyecanlı suları ile Dicle’nin durgun suları arasında tarih, doğa, su ve öykülerle dolu bir yolculuktayız. Takdimimdir.




Başlarken;


“Fırat oğlumuzdur bizim, Dicle ise kızımız. Hırçındır Fırat, deli doludur. Dicle durgundur akar narin narin. Fırat’ın hırçınlığı Dicle’ye olan aşkındandır. Dicle’yi Elazığ’ın yükseklerinde şöyle bir görür ilk kez. İşte o görmede âşık olmuştur Dicle’ye, Fırat gönlünü kaptırmıştır. Onu tekrar görür müyüm diye derin vadilerden heyecanla kilometrelerce akarak, Gaziantep’in Karkamış ilçesi yakınlarında sınırlardan taşar. Türkiye’den çıkar, Suriye ve Irak’tan akarak, Basra Körfezi yakınlarında Şattül Arap’ta Dicle ile buluşur; birlikte Basra Körfezi’ne süzülürler…..”



Güneydoğu illeri arasında hızlı rotasına başlayan otobüsün penceresinden etrafı izlerken, rehberimiz, Fırat’la Dicle’nin aşkını böyle anlatıyor. Dışarıda yanımızdan hızla geçip giden her an kadar güzel ve gerçekçi geliyor bu hikâye; dinlerken Fırat ile Dicle’nin akıntılarında kaybolup gidiyorum, bir an önce kavuşsunlar istiyorum… Ama hikâye o kadar çabuk noktalanmayacak; Gaziantep’ten başlayan yolculuk İpekyolu duraklarına uğrayıp, iki nehrin yarattığı en eski şehirlere, bugünün modern kentlerine uğrayacak. Halfeti’den Rumkale’ye oradan Birecik’e ve Urfa’ya, Harran’a Mardin’den Midyat’a geçip Hasankeyf’te son bulacak.





Gaziantep’e Geliş



İstanbul’dan henüz kent uyanmamışken ayrıldığımızda bir buçuk saat sonra bambaşka bir coğrafyada, tarihin yazıldığı toprakların cazibesine kapılacağını hesaba katamıyor insan. Renkler değiştikçe , sofralar zenginleştikçe ve daha fazla şaşırtıcı hikaye duymaya başladıkça, şaşkınlıkla baktığınız; yaşadığımız büyük şehirler oluyor….

Gaziantep’e geldiğimizde bu çok eski şehrin davetkâr dar sokakları ve baharat kokulu çarşıları veya hanları arasında kayboluyoruz. Antep bir Anadolu kentinden çok, GAP bölgesinin yükünü üzerine yüklenmiş bir sanayi kenti gibi. Kentteki mutlaka uğrayacağımız nokta Gaziantep Mozaik Müzesi oluyor. Müzedeki her parçayı dikkatle izlerken, onları yerlerinde, Zeugma’nın kenarındaki villalarda hayal etmek bir oyuna dönüşüyor. Her birinin hikâyesini dinlerken, görüntülerini hafızama kaydediyorum. Yarın kazı alanına gittiğimizde, onları oradan çıkarıp yerlerine koymaya çalışacağım.
Ünlü çingene kızı ve diğerleri


7 yorum:

Adsız dedi ki...

Cıkss ben dicle değilim ...
Fırat akıyor sanırım damalarımda..:)
ve başlasın yolculuk diyorum hee unutmadan ben seve seve yardım ederimm.. :)

Kadeh

Adsız dedi ki...

Bide bunları daha önceden biliyor olmakta ayrıcalığım olsun ... :)

uctemmuz dedi ki...

Okumamıştım ben yazı dizisini ve çok ilgimi çekti.
Ama 5 gün yokum derken arada gelip göz kırparsın değil mi?
İhmal etme sakın...:)
Kolay gelsin...

who dedi ki...

hiii sen gap turumu yaptın.. benimde hayalimdir.. hemde yıllardır.. çok çok özendim.. darısı başıma üstelik sen yazıyorsun off yaa süper ötesi bu kaymaklı ekmek kadayıfı gibi..

sımsıkısından işte

kumhavuzu dedi ki...

dinlence sonrası iyi gelecek:)
kolay gelsn sana..
bide o dediğin varya yaşama dair iki satır..
evet bazen çok zor geliyor banada..hangi iki satırı yazsam derken ya hiç yazmıyorum..yada çenem düşüyor:)
kolay gelsin sana:)

Adsız dedi ki...

ben tamamen fıratım hatta amazonum.. ve debisi daha yüksek olan hangisiydi oyum...

ama resimlere taptım
ve kıskandım
evet..
çok..

hıhı
yanlış değil
kıskandım ..

atalet...

Ece dedi ki...

Ancak TV dizilerinden adını duyabildiğim,sınırlı görüntülerini izleyebildiğim yerleri senin gözünden ve resimlemelerinden takip etmek keyifli olacak.
Ne güzel bir memleketimiz var da ne çok yerinden haberimiz yok.
Bu şansın olmuş, ne güzel.
Paylaştığın için teşekkürler canım
Sevgiler

(işlerde de kolaylıklar diliyorum)

 
bu blog "atalet"le yapıldı